Opening

POSTSCRIPT

A Dialogue Between the Artist and the Owner of the Artwork

A work of art is created, exhibited, and sometimes purchased.

The relationship between a work of art and its audience usually takes place, for better or worse, at the time the work is exhibited. Nevertheless, the buyer is always considered one of the viewers, while being different from the others in one important respect: they will probably live with the artwork for a long time.

We often do not know who buys our works, or perhaps only discover years later that one of our works hangs on the wall of someone’s home. Sometimes an interesting relationship develops between the buyer and the artist, allowing them to exchange more private stories about the work: how it was made, the reasons behind it, memories associated with it; while the buyer, in

پشت‌نویسی

گفتگویی میان خالق و مالک اثر

اثر هنری خلق می‌شود، نمایش داده می‌شود و گاه خریده می‌شود.

رابطه‌ی اثر هنری معمولاً با مخاطب، به شکلی در زمان نمایش آثار، خوب یا بد اتفاق می‌افتد. با این وجود، خریدار همیشه به عنوان یکی از مخاطبین در نظر گرفته می‌شود، در حالی که تفاوتی با دیگران دارد. او احتمالاً زمان زیادی را با اثر هنری خواهد زیست.

ما اغلب خریدار کارهایمان را نمی‌شناسیم یا شاید سال‌ها بعد بفهمیم که اثری از ما در خانه‌ی فلانی به دیوار است. گاه رابطه‌ی جالبی میان خریدار و هنرمند شکل می‌گیرد و آن‌ها می‌توانند توضیحاتی خصوصی‌تر را با هم در مورد آن اثر رد و بدل کنند؛ در مورد چگونگی تولید اثر، دلیل آن، خاطرات و در مقابل خریدار درمورد (نحوه‌ی آشنائیش) شناختش از هنرمند، خاطره‌ روز خرید آن اثر، حتی پرداخت و... زیست اثر در فضای شخصی‌اش قصه‌هایی دارد.

به‌هرحال به این فکر می‌کنیم که اگر اثر را کارت پستال بنامیم و پشت آن نامه‌ای برای خریدار بگذاریم و امکان ادامه‌ی ارتباط با خریدار را باز بگذاریم چه؟

آیا دیالوگی برقرار خواهد شد؟

آیا این ایده زندگی جدیدی را برای اثرمان شکل خواهد داد؟

بر اساس این ایده، درصددیم نمایشگاهی برگزار کنیم؛ برای گفت‌وگو در مورد اثر هنری، میان هنرمند و مالک بعدی آن.